KATARZYNA: mama Zuzi – podopiecznej Małopolskiego Hospicjum dla Dzieci
Hospicjum – pierwsze skojarzenia…
Słowo „hospicjum” zawsze kojarzyło mi się z starszymi, nieuleczalnie chorymi ludźmi. Nigdy z dziećmi. Kiedy pierwszy raz usłyszałam propozycję, że moja córeczka miałaby trafić pod opiekę hospicjum… nie chciałam się zgodzić. Wydawało mi się – i chyba też bardzo mocno wierzyłam – że Zuzia za chwilkę wyzdrowieje. Bardzo chciałam sobie sama z tym wszystkim poradzić. Nie wiedziałam wtedy jednak, jak wielką pomoc niesie hospicjum i że czasem trzeba dać sobie pomóc.
Hospicjum – reakcje…
Czasem spotykałam się z opiniami, że skoro Zuzia jest pod opieką hospicjum… to z nami już nie mieszka. To na szczęście zmienia się i coraz więcej osób rozumie, czym jest hospicjum domowe. Natomiast rodzice, którzy są w podobnej sytuacji – proszą o radę… Pytają, w jaki sposób można trafić pod taką opiekę.
Hospicjum – pomoc…
Będąc pod opieką hospicjum – czuję się spokojna o Zuzię. Myślę, że każda mama ciężko niepełnosprawnego dziecka zgodzi się ze mną… że spokój o dziecko i jego bezpieczeństwo – są bardzo cenne. Zawsze mogę liczyć na dobrą radę i wparcie naszej kochanej pielęgniarki, pobór krwi u nas w domu, poradę oraz wizytę lekarską… a w ciężkich chwilach – pomoc psychologa. Zuzia ma też zapewnioną cotygodniową rehabilitację. Wyleczono jej także wszystkie ząbki. Nie mogłabym również nie wspomnieć tutaj o prezentach urodzinowych i wspaniałych Mikołajkach. Za to wszystko – podziękowania należą się całemu zespołowi MHD… bo za tym – co otrzymujemy w domu od Hospicjum – stoi wiele osób, o których udziale często nie wiemy.
Hospicjum – rodzina…
Zuzia jest pod opieką Hospicjum już ponad cztery lata… To sporo czasu. Każdy rehabilitant, który z Zuzią ćwiczy i każda pielęgniarka… lekarz, który się nią opiekuje – to dla Zuzi ciocia lub wujek i zawsze są mile widziani w naszym domu. Zaufanie jakim darzymy panią Jasię i czas z nią spędzony sprawia, że jest nam ona bliska jak rodzina.
